Κάποιες αποφάσεις δεν έχουν σωστή ή λάθος απάντηση. Έχουν μόνο τίμημα. Μια σκέψη για τα μεγάλα διλήμματα της ζωής, τις θυσίες της καρδιάς και τη βαθιά ανθρώπινη ανάγκη για λύτρωση.

Τούτη η ώρα δεν περίμενα ποτέ ότι θα έρθει

Πίστευα πάντα ότι θα τη σκαπούλαρα

Αλλά όχι!

Η ζωή δεν με άφησε ούτε τώρα να ξεκουραστώ

Να βολευτώ, πες. Δεν τ’ αρνούμαι!

Μια σταλιά βολή, ναι. Θα την άξιζα

«Αποφάσισε!», μου φώναξε αγριεμένη

Μα πώς να διαλέξει κανείς κομμάτι καρδιάς;

Αμείλικτη η θυσία, όπως και να ‘χει

Ψυχορραγώ αλλά τη ζωή δεν μεταπείθω

Την ξέρω και του λόγου της

Όποια απόφαση κι αν πάρω, θα με δικάσει μετά

Μην αυταπατάστε ότι η απόφαση θα με λυτρώσει

Για λίγο μόνο θα κοιμίσει τον πόνο

Το κομμάτι καρδιάς που θυσίασα θα διψά πάντα για εκδίκηση

Όσο διψώ κι εγώ για την σωστή απόφαση

Μα ποιος τάχα ξέρει τί είναι σωστό;

Η ύαινα η ζωή δεν το μαρτυρά ποτέ

Ίσως στο τέλος της διαδρομής φανεί

αν άξιζε τον πόνο η θυσία

Ως τότε αφήστε με να ελπίζω

Δεν επιζεί αλλιώς κανείς!

Ας πλανηθώ στις αυταπάτες

Ας τριγυρνώ στο παρελθόν

Μονάχα πείτε μου πώς σβήνουν

τα ίχνη των μεγάλων διλημμάτων

Δεν θέλω μάρτυρες στον πόνο

Τη λήθη μόνο προσδοκώ

Αξίζει να την περιμένω

Αξίζω ν’ ανακουφιστώ.